فراموش

کاش من فراموش شوم

مثل جشن تولد امسال

مثل هدیه ی روز مرد

جهانگیر

2 روز دیگه عروسی فرهاده (انشالله)

نمی دونم چرا این روزها اینقدر یاد جهانگیر ملکه ی ذهن من شده

من و جهانگیر نه مثل هم فکر می کردیم - نه مثل هم می پوشیدیم - نه همسن بودیم- نه ..............

اما اخیرا که طی 4-5 سفر بیشتر با هم دمخور شدیم شناختمان از هم بیشتر و دقیقتر شده بود و حداقل علاقه ی من به او بیشتر! یاد مشکلاتش می افتم و اینکه چگونه در جمعهای عمومی مثل یک جوان پرانرژی به همه شادی و روحیه می داد. یاد تعریفهایش ، بی ریا بودنهایش ، صمیمی بودنهایش و ....................

دلم گاهی بدجور برای جهانگیر و شوخیهاش تنگ می شه و این روزها بیشتر.....

بیشتر از 140 روز از سوگ فراق او می گذرد و بی تردید فراموش کردن این قضیه ناممکن و تحملش مشکل خواهد بود . اما مرگ هم مثل تولد از جمله پدیده هاییست که تقدیر خداوند بر آن موثر است و ما فقط نظاره گر!!

و هیچ تضمینی وجود ندارد که در روزگاری نزدیک هر کدام از ما پرواز به سوی حضرت دوست را پیشه ی خود نسازیم.............

پس کاش علیرغم همه ی دلتنگیها و سختیهای فراق ، آشنایان،  شادی وصل عزیزی را نیز چون غم هجران نازنینی گرامی می داشتند.....................

دلایل عدم ثروتمندی(ازپایگاه قدس انلاین- وبلاگ مهندس خادم الحسینی)

به گزارش قدس آنلاین به نقل از افکار نیوز ثروتمند شدن برای آدم‌های مختلف معانی مختلفی دارد، معتقدم ثروتمند شدن اما به معنای داشتن آزادی اقتصادی برای رسیدن به اهداف مورد نظر و زندگی کردن به گونه‌ای است که خواستار آن هستیم.

روزنامه دیلی ورث، می خواهید بدانید چرا تاکنون ثروتمند نشده‌اید؟ دلایل زیر را بخوانید.

مرگ قو....

آرا م گرفتم  

انگار تمام این دغدغه ها  

و 

جان کندن های شب و روز 

فقط 

برای اثبات من به من بود 

و 

بس!! 

آرام گرفتم  

برای مرگی خاموش 

مرگ قو.....

کلاف

کلافی سر گمم  

پیدایم  

کن رفیق !!!

بوی بد کینه و نفرت قلب ...

معلم یک کودکستان به بچه های کلاس گفت که میخواهد با آنها بازی کند . او به آنها گفت که فردا هر کدام یک کیسه پلاستیکی بردارند و درون آن به تعداد آدمهایی که از آنها بدشان میآید ، سیب زمینی بریزند و با خود به کودکستان بیاورند.
فردا بچه ها با کیسه های پلاستیکی به کودکستان آمدند .
در کیسه بعضی ها 2 بعضی ها 3 ، و بعضی ها 5 سیب زمینی بود.
معلم به بچه ها گفت : تا یک هفته هر کجا که می روند کیسه پلاستیکی را با خود ببرند .
روزها به همین ترتیب گذشت و کم کم بچه ها شروع کردند به شکایت از بوی سیب زمینی های گندیده . به علاوه ، آن هایی که سیب زمینی بیشتری داشتند از حمل آن بار سنگین خسته شده بودند .
پس از گذشت یک هفته بازی بالاخره تمام شد و بچه ها راحت شدند.
معلم از بچه ها پرسید : از اینکه یک هفته سیب زمینی ها را با خود حمل می کردید چه احساسی داشتید ؟
بچه ها از اینکه مجبور بودند ، سیب زمینی های بد بو و سنگین را همه جا با خود حمل کنند شکایت داشتند.
آنگاه معلم منظور اصلی خود را از این بازی ، این چنین توضیح داد :
این درست شبیه وضعیتی است که شما کینه آدم هایی که دوستشان ندارید را در دل خود نگه می دارید و همه جا با خود می برید . بوی بد کینه و نفرت قلب شما را فاسد می کند و شما آن را همه جا همراه خود حمل می کنید . حالا که شما بوی بد سیب زمینی ها را فقط برای یک هفته نتوانستید تحمل کنید پس چطور می خواهید بوی بد نفرت را برای تمام عمر در دل خود تحمل کنید ؟

کاش یادمون بمونه  

که خیلی فرصتمون  

واسه با هم بودن  

کمه!!!!

خدایا....

خدایا چنان کن  

سرانجام کار  

که تو خوشنود باشی  

و  

ما رستگار... 

آمین.....

درخت دوستی

درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد           
نهال  دشمنی  برکن که  رنج  بی‌شمار آرد
چو  مهمانِ خراباتی  به ‌عزت باش با رندان          
که دردِ سَر کشی جاناگرت مستی خمارآرد
شب صحبت غنیمت دان که بعد ازروزگار ما
بسی گردش کندگردون بسی لیل ونهار آرد
بهارعمرخواه ای دل،وگرنه این چمن هرسال 
چونسرین صدگل آردبار و چون بلبل هَزار آرد

باریک تر از مو....

این روزها مسئولیت همه ی  

خانواده ی کوچکم  

بر گردن من است  

آن هم گردنی که از مو باریک تر است!!! 

خدایا یاریم کن ...