مریم و سعید و سروش و سینا زیر یک سقف

وإن یکاد الذین کفروا لیزلقونک بأبصارهم لما سمعوا الذکر ویقولون إنه لمجنون وما هو إلا ذکر للعالمین

مریم و سعید و سروش و سینا زیر یک سقف

وإن یکاد الذین کفروا لیزلقونک بأبصارهم لما سمعوا الذکر ویقولون إنه لمجنون وما هو إلا ذکر للعالمین

دوشنبه 30 تیر ماه سال 1382
مریم  هستم با سلام به همه دوستانی که قصد کمک به امری محال دارند..
میگم شاید اولین مورد مشترک من وسعید همین سقف باشه .....اما فقط منو اون زیر یه سقف مشترک جا میگیریم اون هم آسمونه !!!!!

چه سود...

 

 

سلول سلولم به اندازه همه این سالها شکست................صدایش در سرم پیچید ......آرام گریستم.....اما چه سود........فردا باز هم روز خداست............ 

 

 

 

 

 

خدای حسین....

 

 

کجاست یاری دهنده ای که یاری دهد 

 

 مرا................. 

 

 

 

خدای فروغ

 

و اینک منم زنی تنها در آستانه فصلی 

 

 سرد............یا خدای  

 

فروغ.................. 

 

 

رفته به باد

 

مثل یک حقیقت رفته به باد  

 

 

 

 

و گاهی..............

 

 

گاهی دلم برای خودم  

     تنگ می شود!!!!!!!!!!! 

...........

............................................................................................................................................................... 

................................................ 

............................................................... 

.................................................................................... 

 

سکوت ای مادر فریاد! 

 

 

 

 

 

مکررات ............

 سلام 

با همه عشقی که به زندگیم دارم و با شکر گذاری از این که خانواده کوجکم همه سالمن ..باید بگم خسته ام از تکرار مکررات .... 

خدایا مدد از تو...یاحق!!!!

باز هم بویی از پاییز.........

سلام  

امروز اولین روز بارانی سال ۸۷ هست ........

به خدا اینجا اداره هواشناسی نیست اما خب این دل من روزای پاییز تند تر میزنه و این چند ساله کلی دوست خوب اینجا پیدا کردم .....تو این هوای قشنگه پر از عشق  من باز هم آرزو کردم که امسال پر از برکت و عشق و سلامت برا همه باشه و همچنین من و خانواده کوچکم  .. 

سعیدم دوستت دارم ...یا حق!!!!!!!

اولین روز ابری امسال...........

سلام... 

.امروز اولین روز ابری سال ۸۷ هست .....و من حیفم اومد این حس قشنگ به شما همراهان همیشگی وبلاگ منتقل نشه...حس روزای اول آشنایی با سعید رو دارم ( سر پیری  ....) اما خب حس دیگه دلیل و موقعیت  نمیشناسه......  

 بارونو  دوست داشتی یه روز تو خلوت پیاده رو ...  . 

پرسه پاییزی ما.... مرداد داغ دست تو ...   

بارونو دوست داشتی یه روز عزیز هم پرسه من.... 

بیا دوباره پابه پام تو کوچه ها قدم بزن......  

یادش به خیر و همه خاطرات و عشق اون روزا تقدیم به  پسرم و همه عشاق جوان تر .....  

الهی همیشه دلتون پر عشق و لبتون پر خنده........یا حق!!!!!!!!!!